Pieśń Ludów Północy Z Kroniki Anglosaskiej Tego roku nad krajem Northumbrii zawisły groźne zapowiedzi katastrofy, rozścielając przygnębienie i przerażenie nad jego mieszkańcami. Były to przepastne tafle światła przemierzające atmosferę, trąby powietrzne oraz płonące żarem smoki przelatujące ponad firmamentem chmur. Po tych nieokiełznanych symbolach nadszedł głód i niedługo po tym, na szósty dzień przed Idami Styczniowymi tego samego roku przerażający zagon pogan posiał spustoszenie w kościele Pana na świętej wyspie. Siga umarła ósmego dnia przed pierwszym dniem Marca. Din Eidyn , rok 793, Anglia. Słońce powoli chowało się za horyzont, chmury zyskały czerwony, niemal piekielny wygląd. Sasi powoli kierowali się do swoich domostw, mimo, że pora była wczesna, jednak zimą wszystkie dni wydają się krótsze od mrugnięcia oka niewzruszonego upływającym czasem kota. Kot ten, noszący kłopotliwe imię Zwara, starał się zgarnąć ostatnie promienie kochanka Freyi, lecz z pryc...